Biri gelir bir tas çorba koyar ortaya.Masanın etrafına açgözlü insanlar gelir.Ve kaşıklarını aynı anda daldırmaya başlarlar.Hazırlayan sorar.Ya ben bir çorba hazırladım tamamda, benim meselem çorba ile,siz niye daldırdınız kaşıklarınızı.Sonra böbürlenmeye başlarlar.Yok biz keşfettik bu çorbayı.
Çorbayı hazırlayan gülmeye başlar.Bu yaşı başlarından aşmış açgözlü insanlara.
Bazıları bu durumdan yararlanıp çorbaya, senin bir suçun var mıydı yok muydu diye sormadan,meydanı boş bulup, tükürdüğünü yalayan insanların okuyucusu kesilir.Bazıları merttir yiğittir.Ha dürüsttür bir de.Peffff be "dürüstlük" aman ne güzel bir kavrammış dedirtir.
Çorbayı hazırlayan hala kaşık sokmaya çalışanlarla bir başka mutfaktan alay etmeye devam eder.Ha kaşık sokulmasaydı uğraşacağı da yoktur hani.Ama açgözlü insanlar ,kendi giysilerini kendileri giyerler.
Ben o çorbayı hazırlayan kişiyim.Ve sustuğum yerden konuşmaya devam edeceğim.
Tek fark samimiyetine inanılmamasını bir tarafıma takmayıp, yaşadığım aşkın içimde öldüremediğim yanı.Yani o aşkın hala içimde oluşu.Nefret ve öfke nöbetlerim kendi problemim ve içimde beslediğim sürece bende kalacaklar.
Bazıları şey demiş "aslında Şahmaran hiç yoktu bunu gayyor uydurmuş. "Hele doğruluk timsali bir genç şöyle demiş "hayaller hayaller hayallerrrr".Sahi o doğruluk timsali gencin yazdığı bu cümleyi bloga aktarınca şu şarkı geldi aklıma."Hayaller hayallerrrrrr."Hey genç keşke gayyor senin dediğin gibi hayalci bir genç adam olabilseydi.O zaman hayattaki insanların hepsinin iyi olduğuna inanmaktan vazgeçerdi.Ama bir şeyi öğrenmiş gerçekten senin gibileri kale almamayı
bunu sevdim.:p
ŞAHMARAN
